Rouwen, doe ik het wel goed?

Rouwen, doe ik het wel goed?

Het is een terugkomende vraag van cliënten in mijn VERDERcoach praktijk: “Rouwen, doe ik het wel goed?” Wanneer we in rouw zijn door een verlieservaring of ingrijpende verandering, begeven we ons soms op nog onbekend terrein en kan de vraag opdoemen of we het wel goed doen.

Toen ik zelf geconfronteerd werd met een ingrijpend verlies stelde ik mijzelf niet alleen deze vraag, ik stelde me zelfs ten doel om het rouwen heel goed te doen. Ik wilde uitblinken in het rouwen. Ik maakte er bijna een project van. Het bracht mij tot de vraag: ‘Wat is goed?’ Ik zei destijds gekscherend op zoek te zijn naar het boek: “Rouwen voor dummies”. Ik ontdekte toen dat er geen handleiding bestaat voor rouw en dat rouwen een uniek proces is dat er bij iedereen weer anders uit kan zien. Het gaat erom dat je kunt voelen wat je nodig hebt en daar naar kunt handelen. En dat is een levenskunst. Wat goed voor mij was, hoeft nog niet goed voor jou te zijn en vice versa.

Rouwen doe je met en vanuit je unieke zelf, met diegene die je tot dan toe bent geworden. Met al je eigenschappen: kwaliteiten én valkuilen. En juist die eigenschappen kunnen jou helpen of juist niet. In rouw en ook in andere ingrijpende situaties doe je een beroep op het gedrag dat je het beste kent, jouw gedragsrepertoire. En je merkt welke patronen behulpzaam zijn en welke patronen belemmerend werken. Voor mij was het bijvoorbeeld lastig om aandacht en hulp te ontvangen zonder dit direct in balans te brengen en iets terug te geven. In een periode van rouw waarin ik van veel mensen steun en aandacht mocht ontvangen was dit steeds teruggeven erg vermoeiend. Het resulteerde uiteindelijk in een periode van terugtrekken. Ik voelde uiteindelijk wat ik nodig had en handelde hier naar. Pas later ging ik met behulp van een coach dit patroon zien en maakte ik de keuze om aan dit gedragspatroon te werken. Het lukt me nu beter om te ontvangen zonder er direct iets voor terug te hoeven doen en ben bewuster en selectiever in het geven. Mijn rouw resulteerde hiermee op dit vlak in persoonlijke groei en dat was troostend en waardevol naast het grote verlies.

Een verlies of ingrijpende verandering dragen we met twee pijlers. De eerste pijler is onze eigen veerkracht. Hoe gaan we zelf om met datgene wat er verloren of veranderd is? De tweede pijler is de sociale steun. In hoeverre is er sociale steun en hoe benutten we deze in moeilijke tijden? De twee pijlers zijn in één zin samen te vatten als: ‘We moeten het zelf doen, maar niet alleen’. We hebben in ons leven patronen en relaties ontwikkeld die in perioden van rouw behulpzaam maar ook belemmerend kunnen zijn. Rouw roept andere en soms ook nieuwe gevoelens op en kan iets anders van je vragen dan wat je voorheen gewend was. Dit brengt onzekerheid en twijfel en resulteert in de vraag: ‘doe ik het wel goed?’Omdat het zo persoonlijk is en het per moment kan variëren wat je nodig hebt,is deze vraag niet zo helpend. We kunnen de vraag beter herformuleren in: Ik ben aan het rouwen en wat voelt er nu goed?” Als je deze vraag steeds weer opnieuw probeert te beantwoorden en er naar weet te handelen kom je steeds een stapje verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

back to top