#Wijzijnlief

Ruim acht jaar ben ik een twitteraar, een tweep of hoe je het ook wilt noemen. Op twitter deel je korte berichten (voorheen 140 tekens, inmiddels 280), volg je andere twitteraars en kan je delen, zoeken en vinden via hashtags. Zelf deel ik er van alles en nog wat. Een artikel dat me interesseert, een

Tot hier en VERDER

Tegenover me in de trein zitten twee dames. Waarschijnlijk zijn ze zo rond de veertig en zestig jaar.  Misschien is het een dochter met haar moeder. Misschien ook niet. Ze spreken met een zuidelijke tongval. Of beter gezegd de jongere dame spreekt. De oudere dame luistert en reageert op wat de jongere dame vertelt. Over

Vallen, opstaan en verder

Afgelopen voorjaarsvakantie was ‘de vakantie van de nieuwe dingen’. Ik deed dingen die ik nooit eerder deed en die daardoor best een beetje spannend zijn. Zo stond ik die februariweek voor het eerst op langlaufski’s, reed op een sneeuwscooter en bestuurde een huskeyslede. En bij al deze nieuwe ervaringen kreeg ik vooraf een beetje de

Dubbel getal, dubbel gevoel

Ik word vandaag 44 jaar. Of je dat nu oud of jong vindt, ligt waarschijnlijk aan je eigen leeftijd. Het voelt voor mij al best een beetje oud… Ik raak verder verwijdert van de 30. En de 50, dìe komt ieder jaar, en steeds sneller, een stukje dichterbij. Maar los van oud of jong, vind

Spits

“Het varen is een gekte, waar je niet vanaf komt” Tot een paar dagen geleden dacht ik bij het woord ‘Spits’ aan verkeersdrukte, de vorm van een bergtop of aan een positie op het voetbalveld. Na 44 uur meevaren op de MS Avenir denk ik voortaan bij een Spits ook aan een binnenvaartschip, met doorgaans

Rouwen, doe ik het wel goed?

Het is een terugkomende vraag van cliënten in mijn VERDERcoach praktijk: “Rouwen, doe ik het wel goed?” Wanneer we in rouw zijn door een verlieservaring of ingrijpende verandering, begeven we ons soms op nog onbekend terrein en kan de vraag opdoemen of we het wel goed doen. Toen ik zelf geconfronteerd werd met een ingrijpend

We worden blij van roadmovies

Ik word heel blij van roadmovies. Tijdens het Internationaal Film Festival Rotterdam, dat ik onlangs zoals ieder jaar bezocht, zag ik er drie; American Honey, Donkeyote en The Belgian King. Drie totaal verschillende films met één overeenkomst; het verhaal vertelt zich onderweg. Ik sta niet alleen in de liefde voor de roadmovie. Het is bij

Oude structuren, nieuwe kansen

In oktober was ik met mijn lief in New York. Een volle week lieten wij ons overdonderen en inspireren door wolkenkrabbers, fabuleuze uitzichten, prachtige musea, stadse hectiek en gegentrificeerde ‘hippe’ wijken. New York is cool. Dat vinden niet alleen wij, maar met ons vele toeristen. Dat was te merken aan de drukte, die voor ons

Pieken en dalen

Tijdens mijn allereerste wandelvakantie in 2004 door IJsland werd ik gegrepen door het ongerepte en het desolate landschap. Ik ontdekte de trektocht als een geweldige manier om dit landschap te beleven. Sindsdien heb ik al heel wat wandeltochten gemaakt door de bergen en voel ik mij vooral thuis in het noorden van Europa, Scandinavië. De

De berghut

Als je wel eens wandelingen maakt in de bergen ken je ze wellicht: de berghutten. Je vindt ze in veel nationale parken en op verschillende lange afstandwandelpaden. Ik heb in Scandinavië kennis mogen maken met de berghutten in IJsland en Noorwegen en afgelopen zomer ook in Zweeds Lapland. Ik ervaar de berghut als een speciale plek

back to top