#Wijzijnlief

#Wijzijnlief

Ruim acht jaar ben ik een twitteraar, een tweep of hoe je het ook wilt noemen. Op twitter deel je korte berichten (voorheen 140 tekens, inmiddels 280), volg je andere twitteraars en kan je delen, zoeken en vinden via hashtags. Zelf deel ik er van alles en nog wat. Een artikel dat me interesseert, een goede òf slechte film die ik heb gezien, een foto die ik heb genomen, iets dat me bezig houdt. Ik volg mensen die iets interessants te delen hebben, waar ik nieuwsgierig naar ben en/of met wie ik me verbonden voel. Op twitter reageren mensen vaak genuanceerd en prettig, maar regelmatig ook niet. Net zoals in het echte leven. Met hèt verschil dat je op twitter een grotere anonimiteit hebt en je de mensen op wiens berichten je reageert vaak niet kent. Twitter staat ook wel bekend als vrijplaats waar je op nare en soms zelf hatelijke wijze je mening kan uiten. #Doeslief. Gelukkig wordt Twitter ook gewaardeerd om de positiviteit en liefde die gedeeld wordt. Wanneer twitteraars berichten over hun verdriet en rouw, dan wordt die liefde voor mij pas echt goed zichtbaar.

Onlangs hield de zieke wethouder Hans Nijhof een ‘twitterdagboek’ bij. Dagelijks maakte hij zijn volgers deelgenoot van het verloop van zijn ziekte. Na een oproep van Jochem Meijer om Hans massaal goedemorgen te wensen met #goedemorgenhans werd deze hashtag trending topic. De vrouw van Hans kondigde een aantal dagen later zijn overlijden aan via het twitteraccount van haar man. Bijna 6000 mensen plaatsten naar aanleiding van dit bericht een reactie en 9000 reageerde met een hartje <3. Vervolgens deelde de weduwe, die daarvoor nooit eerder getwitterd had, de eerste drie weken haar rauwe rouw met het twittervolk. Hierop kwamen wat boze reacties met onbegrip dat zij het twitteraccount van haar man gebruikte, maar het overgrote deel van de reacties was liefdevol en steunend. Door de weduwe werd dit als troostend ervaren.

Er zijn tegenwoordig steeds meer online plekken waar mensen hun rouw en verdriet delen. Er zijn speciale memorialsites zoals Memori en ook op facebook delen mensen ingrijpende gebeurtenissen en verlies van naasten. Met dit gebruik doet Social Media zijn naam recht aan. De meeste online netwerken bestaan uit mensen die we al kennen. Het unieke aan twitter is dat het mogelijk is dat het volgersbestand voor een groot deel uit onbekenden bestaat. Wanneer je op twitter veel volgers hebt dan krijg je bij het delen van het overlijden van een dierbare meer steunbetuigingen via tweets en hartjes dan rouwkaarten.

Net zoals nare berichten van onbekenden bij iemand binnen kunnen komen, kunnen deze liefdevolle berichten dat natuurlijk ook. Ik kan me indenken dat het medeleven van onbekenden ook iets ‘extra’s’ biedt. Dat zèlfs mensen die je niet kent met joù mee leven, dat moet toch een gevoel van troost en steun geven. Ik heb zelf eens ervaren dat ik brieven, kaarten en berichten kreeg van onbekenden en dat voelde voor mij toen als bijzonder en fijn in een moeilijke tijd. Zeker toen het een ‘bekende’ onbekende was. Dat ik een brief kreeg van de toenmalige burgemeester om me te condoleren en sterkte te wensen ervoer ik toch wel als iets bijzonders. Dat Jochem Meijer een oproep deed om Hans Nijhof een hart onder de riem te steken, zal voor hem vast ook zoiets dergelijks gedaan hebben.

Het kan in tijden van rouw fijn zijn om steun te ontvangen zonder het gevoel te hebben direct iets terug te hoeven doen. Met aangeboden steun van bekenden ‘moet’ je altijd wat, is mijn ervaring. Soms is dat fijn en soms ook niet. ‘De onbekende’ vraagt over het algemeen niet zo veel terug.  En als twitteraar kan je als reactie op alle steun een bedank-tweet schrijven, waarmee je het hele twittervolk in een keer hebt bediend.

Ik denk dat de berichten voor de steunende twitteraars zelf oók wat positiefs oplevert. Iets positiefs en liefdevols schrijven, een ander steun en troost bieden, dat geeft een goed gevoel. Bovendien lijken onderwerpen die in het dagelijks leven soms nog lastig zijn om mee om te gaan op twitter laagdrempeliger bespreekbaar te zijn. Ik kan me ook voorstellen dat het onderdeel zijn van een collectief steunpunt, een gevoel van saamhorigheid geeft. Wij tweeten massaal #goedemorgenhans en vervolgens is een paar dagen later #gecondoleerd ook trending.

Het twittervolk als een collectief steunpunt bij rouw. Ik vind het mooi! #Wijzijnlief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

back to top